Şefkatli sesimizi bulmak için bir çalışma
Bir önceki yazıda
içsel eleştirmenimizden ve kendimize bir türlü yöneltemediğimiz içimizdeki
şefkatli taraftan bahsetmiştim. Bu içsel şefkat kavramı bazı insanlar için
kabul edilemez bir kavram. Kendine şefkatli davranırsa değişimin önünü
keseceğine ve zararlı davranışları değiştirmek için gerekli motivasyondan
mahrum kalacağına inanan kişiler kırbaçlarını bırakmakta zorlanır. Örneğin
çocuğuna kötü davranan bir anne…
Oysa şefkat sadece kabulden ibaret değildir. Şefkat göstermek demek zararlı davranışı
kabul etmek demek değildir. Bir davranışı değiştirmek için motivasyonunuz
şefkatse, değişim arzunuzun kaynağı sevgi ve özendir diyor Prof Kristen Neff.
Motivasyonunuz içsel eleştirmenden geliyorsa kaynağınız korkudur. (Ya o
davranış değişmezse, amanın ne yaparım!)
Gelin, içimizdeki eleştirel taraf ve şefkatli tarafı fark edebilmek için küçük bir çalışma yapalım. Cevaplarınızı sadece düşünmek yerine yazmak daha etkili olacaktır.
EGZERSİZ
1. Kendinizi sık sık yiyip bitirmenize sebep olan
ve değiştirmek istediğiniz bir davranışı seçin. Size hizmet etmeyen ve değişim
potansiyeli olan bir davranış olsun.
Örnek:
- Aşırı yemek yiyorum.
- Yeterince spor yapmıyorum.
- Düzenli meditasyon yapamıyorum.
- İşlerimi devamlı erteliyorum.
- Çok çabuk öfkeleniyorum.
2. Şimdi eleştirel sesi bir bulalım önce. Bu
davranışta bulunduğunuz zamanlarda kendinize tipik olarak söylediğiniz şeyleri
yazın.
Örnek:
- Senden bir cacık olmaz.
- Her zamanki gibi… Tipik ben…
- Nasıl bu kadar salak olabiliyorum?
- Neyde dikiş tutturdum ki bunda tutturayım!
Vb…
